To potoczne określenie, jakiego używa się w odniesieniu do zdziczałych koni żyjących na amerykańskich preriach. Ich przodkami były konie, które do Ameryki Północnej przywiezione zostały przez hiszpańskich zdobywców w szesnastym stuleciu. Aż trudno uwierzyć, że jeszcze w osiemnastym wieku była to rasa w Stanach Zjednoczonych niesamowicie rozpowszechniona – jej liczebność przekraczała bowiem pięć milionów.

Obecnie mustangów jest niespełna dziesięć tysięcy. Od trzydziestu ośmiu lat zwierzęta te znajdują się pod ścisła ochroną. Rozliczne zakazy nie odstraszają jednak ani hodowców bydła, ani farmerów. Mustangi dożywają przeciętnie około dwudziestu lat. Od „normalnych” koni różnią się w zasadzie tylko tym, że są masywniej zbudowane, a także w dużo większym stopniu wytrzymałe tak pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Potrafią znakomicie sobie radzić w nawet bardzo ciężkich warunkach. Ich maść jest niemożliwa do zdefiniowania – a to akurat zasługa krzyżówek z pozostałymi rasami koni.